Nieuwsberichten:

Verslag Mich

13/7/2018, 6u10: Race day, en dat op vrijdag de dertiende! Ook al is het Vlaams Zomercriterium dit jaar letterlijk “ver van ons bed (bad)”, figuurlijk is het dat zeker niet! Met de gebruikelijke portie spanning op de ochtend van een piekwedstrijd aan de ontbijttafel.

Stevig ontbijt voor iedereen want vandaag gaan we weer 2x trainen; de laatste keer deze stage. Vooraleer we (of beter: onze zwemmers) het water induiken, nog even wat succes-wensen doorsturen en dan gespannen afwachten. Niets zo frustrerend dan weten dat “het” aan het gebeuren is en er niets van kunnen zien of volgen. Vandaag waren we voor 1 keer ook wat “GSM-trainers”: GSM vlakbij houden om snel te kunnen lezen als er wat binnenkomt. En tegen het einde van de training was het dan zover en kregen we het eerste geruststellende nieuws: tijden waren globaal gezien meer dan OK en hier en daar kwam er al wat eremetaal mee naar Kapelle. Goed bezig! Het echte “wedstrijdverslag” zal later wel volgen via de aanwezige trainsters, maar het moge duidelijk zijn dat we in directe en zeer regelmatige verbinding staan en vol spanning elke Kapelse beweging in Izegem volgen. En dan heb ik het niet enkel over de trainers maar ook de zwemmers hier worden direct op de hoogte gebracht. En zij leven echt mee in spanning voor de ZCR-ers: hebben jullie nog iets gekregen? Wanneer zwemt X?…

’s Middags kregen we eindelijk eens iets met kaas als voorgerecht (soort quiche met zalm). Het hoofdgerecht was kip met erwtjes en patatjes, gevolgd door watermeloen en kiwi als dessert. Vandaag mocht iedereen zijn/haar eigen wek-uur van de platte rust kiezen tussen bepaalde grenzen zowel naar beneden (voor Matteo, Thomas, Dante) als naar boven (voor Jari, Silke, Senne). Per kamer zou de benedengrens echter opschuiven per keer de trainers de kamer moeten binnenkomen.

Na de platte rust, hield iedereen zich rustig (al kennen enkelen dat woord niet…) bezig. Daarna richting zwembad voor onze laatste namiddagtraining. Uiteraard nog steeds met de trainers-GSM’s op zak. En op het einde van de training kregen we nog wat leuke tijden en plaatsen doorgebeld.
Op weg naar het avond eten sprak uw verslaggever de profetische woorden “dat het van mij gerust nog eens meloen met ham als voorgerecht mocht zijn”, en zo geschiedde. Als hoofdgerecht kregen we worst en puree en als dessert een gebakje met abrikoos. Weer naar ons verblijf waar de contacten met het thuisfront onderhouden werden (bij de ene al uitgebreider als de andere), wat FC De Kampioenen gekeken werd, wat buiten gezeten en gebabbeld werd, of foto’s uit Izegem bekeken werden. Een uitslag is er echter niet direct online te vinden (ofwel heel goed verstopt), waardoor het nog wat afwachten blijft om de tijden te bekijken en analyseren. Op zich toch een klein minpuntje voor zulk een grote wedstrijd (net als de manuele tijdsopname). Verder lijkt alles, afgaande op de foto’s, wel goed in orde al zullen de leuke tijden van onze zwemmer ook wel hun invloed hebben op deze indruk.

ZCK: Doe zo voort daar in het Krekelbad!

Wist je dat:

  • … wij hier allemaal zeer blij zijn om te horen dat de algemene tendens in Izegem zeer positief is? Go #TeamZCK!
  • … vandaag al voor de 2e dag op rij de zwemmers de trainers moeten komen wekken tijdens de platte rust? Weliswaar voor het einde van de platte rust, dus ’t is niet dat we ons overslapen ofzo…
    En geen paniek: voor niets ernstigs…
  • … de vermoeidheid bij de trainers toch ook wel serieus voelbaar begint te zijn?

Verslag Mich

Vanochtend ging alles heel vlot in vergelijking met de voorbije week. Slechts 12 zwemmers wekken en wegen, slechts 12 drinkbussen vullen, op niemand wachten om naar het zwembad te vertrekken. Gevolg: we waren 10’ vroeger dan anders klaar aan de rand van het zwembad. Tijd dus om los te zwaaien maar dit werd verstoord door het brandalarm. Gelukkig hadden ze omgeroepen dat het een oefening was en dat we dus niet moesten evacueren. Sam spotte een bizar zwemmend wezen in baan 7. Voor de BJK-er stond er een recuperatie-training op de planning, de grote BK-ers hadden een WC-training (nee: geen toilet; weerstandscapaciteit), uitgezonderd Jari die een lange recuperatietraining had. Ook ikzelf heb nog een poging ondernomen om een training mee te doen (zoals beloofd aan de zwemmers) en heb de enorm zware (voor mij dan toch) training zelfs helemaal afgewerkt, al was het op het einde waarschijnlijk meer “overleven” dan zwemmen. Mogelijk was er ook een verband tussen mijn aanwezigheid in het zwembad en de eerdere opmerking van Sam.

Na de training hebben we een halfuurtje lenigheid gedaan en aangezien ik vandaag onder de categorie zwemmers viel, mocht ik ook hier meedoen. Ik heb spieren gevoeld waarvan ik niet wist dat ik ze nog had, en waarvan ik vermoedelijk morgen er nog meer zal aan herinnerd worden dat ik ze heb. Terug naar onze hebergement voor een chocomelk herstel en enkele kiné-behandelingen (wat een luxe om kiné’s op stage te hebben: absolute meerwaarde). In de chiffon rouge stond er deze keer quiche (meer ei dan groenten), rijst met vis en groentjes en kiwi en nectarine op het menu.

De meeste zwemmers hadden nood aan wat extra rust en daarna hebben we, hoewel het weer ons wat in de steek laat de laatste dagen, een beetje Kubb gespeeld in het park. Daarna nog wat extra melk, ontbijt-aanvulling en een pakje druiven gaan kopen, en na een spelletje weerwolven konden we vertrekken voor ons avondeten (videe met kaas/champignonvulling als voorgerecht, pasta met een soort varkenshaasje-achtigs iets met pepersaus als hoofdgerecht en bodding als dessert). En na de GSM en kiné-behandelingen kon iedereen stilaan weer naar bed…

Wij wensen onze ZCK-teamgenoten morgen HEEL VEEL SUCCES in Izegem op het Vlaams Zomercriterium! Wij supporteren vanop afstand en duimen voor heel veel besttijden en hopelijk ook wat eremetaal: GO #TeamZCK!

Wist je dat:

  • … Senne de enige die niet opgeëist wordt door zijn/haar GSM, en gewoon rustig een boek leest? Hij had gisteren al naar huis gebeld en 1x per 2 dagen is genoeg…
  • … Jari wilde plannen heeft na het BK? Nachtjes door, frieten eten,… Maar de voorbije en komende weken: 200% focus, keihard trainen en veel rusten! Wat een overgave!
  • … ik mijn broer ken? We krijgen hier soms rare vragen…

Verslag Mich

Deze keer wel weer tijdig paraat en maar goed ook want het beloofde een drukke dag te worden, zowel sportief als organisatorisch. Wekken – polsslag – wegen – eten – trainen zoals de voorbije dagen maar daarbovenop ook nog koffers naar de inkomhal brengen, smoskes maken als lunch voor onderweg, kamer + zwembad-badges laten aanpassen, de prijsuitreiking van “Expeditie ZCK” (waar het “crawl kamp” de overduidelijk eindwinnaar is geworden, proficiat Jannes, Senne B., Wout, Cato, Amaury, Matteo, Fausto & Laetitia!), uitdelen van de stage-herinneringen en natuurlijk ook het afscheid nemen van onze Zomercriteriumers!

Vandaag was het zwembad voor de eerste keer “gesloten”: het dak was toegeschoven over de volledige 50m, enkel de achterkant was nog open. Wie wou mocht ook eens van de glijbaan gaan na de training, wat uiteindelijk wel een kleine ontgoocheling bleek wegens veel te traag. Voor Laetitia was het vanochtend bovendien haar laatste training, waarvoor alle zwemmers en trainers applaudiseerden tijdens haar laatste meters. Om 11u30 vormden de 12 achterblijvende B(J)K-ers een erehaag voor de vertrekkers alvorens ze de bus opstapten. Paspoorten uitdelen, Matteo die als illegale de bus opgevlucht was er terug afhalen, en de bus kon vertrekken. We missen jullie nu al…

In “de rode vod” was vandaag wel heel veel plaats. Het was er ook opmerkelijk stiller en het café leek 3 keer zo groot dan gisteren. Vandaag stond er toast met geitenkaas als voorgerecht (jeuj… (ironisch, wat mij betreft)), gevolgd door gefrituurde aardappelblokjes (noem het gerust frietjes: echt jeuj dus!) en als dessert aardbeien in yoghurt. Terug in ons verblijf nog enkele bedden verversen omdat we wat zwemmers van kamer verhuisd hebben opdat we allemaal op het gelijkvloers zouden liggen. Na de platte rust brachten we met z’n allen een bezoek aan de Carrefour Express om de voorraad koeken en chocomelk op peil te brengen. Na 25’ droogopwarming konden onze 12 overgebleven schaapjes richting zwembad. Voor de BJK-ers stond een “broken swim” op het programma, de BK-ers hadden een weerstandscapaciteitsprikkel. De trainers zagen veel knappe dingen: nu nog een week / 2 weken zonder tegenvallers en dan knallen maar!

Na de training snel wat chocomelk als recuperatiedrank en dan naar het avondeten: een lookbroodje met kaas (again) als voorgerecht, patatjes met enkele worteltjes en een niet nader te definiëren stuk vlees als hoofdgerecht en een kanjer van een stuk chocoladetaart als dessert. Telkens je denkt dat de desserts niet meer erger kunnen, overtreffen ze onze verwachtingen weer. Het lijkt wel of ze uitzoeken tot waar ze kunnen gaan… Maar we waken over hun gewicht… en het heeft ons gesmaakt! Jari en Senne toonden karakter en zeiden beleefd en plichtsbewust “non merci” tegen het dessert (knap, mannen!), en kregen dan spontaan een ander dessertje (flan) voorgesteld. Wat een service!

De avond was rustig chillen: wat gsm-en, babbelen, liggen, lezen, en enkelen (namen zelf in te vullen) wat lopen, roepen en gieren. En uiteraard misten we allemaal ook onze ZCK-vriendjes die al naar huis zijn…

Met een speciale vermelding voor onze allerliefste collega trainers/begeleiders Lise, An en Stefan! Jullie waren en zijn geweldig! Vanwege het achterblijvende trainersduo…

Wist je dat:

  • … vrouwen in de menopauze saai worden? En dat Tessa nu in de menopauze zit? (zegt ze zelf)
  • … dat Matteo zich afvraagt of de 3 mannen op de hoek van de toog eigenlijk ooit naar huis gaan of dat ze deel zijn van het decor?
  • … Matteo als glazenafdroger geen groot succes was? Maar scherven brengen geluk! Dat belooft…
  • … je met een mes alles kan doen wat je met een schroevendraaier kan? Zoals daar zijn: vijzen van een lamp losdraaien om het koordje terug te vinden waarmee je het licht moet uitdoen… Een trainer moet van vele markten thuis zijn! (voor wie mij niet zo goed kent: het doe-werk gaat hier over Sam, ik beperk mij tot het denkwerk…)

Verslag Mich

Wat ooit eens moest gebeuren, was vanochtend bijna gebeurd. Wekker vergeten zetten en dus was uw verslaggever niet wakker op zijn gebruikelijke uur (om om 6u10 eerst een halfuurtje te gaan joggen, weet je wel). Gelukkig ging het alarm van Sam af zodat ik slechts een beperkte vertraging op mijn ochtendschema had, en gelukkig was Lise ook tijdig wakker voor de wekdienst op de bovenste verdieping. De ZCR-zwemmers geraakten dus toch nog tijdig aan de ontbijttafel. Tijdens de training van de ZCR-zwemmers, werden de BJK- en BK-ers gewekt rond 8u15 a 8u30. Beetje ontbijten (nadruk deze keer op “een beetje”, tenminste totdat we voor extra aanvulling hadden gezorgd), en dan hadden zij even vrij. Terwijl de oudsten wat gingen chillen op de kamer (hoe dat exact ingevuld werd weten we niet, maar voor de zekerheid zijn we toch enkele keren gaan luisteren), speelden de BJK-ers met z’n allen samen buiten spelletjes. Leuk om zien!
Wanneer de ZCR-ers terug waren, speelden we nog een spelletje plickers. Iedere zwemmer kreeg een persoonlijke QR code, die ze op 4 manieren konden omhoog steken. Elke kant stond voor een antwoord (A,B,C,D) op een vraag, waarna de trainers met een GSM hun antwoorden scanden. De vragen gingen allemaal over gebeurtenissen op de stage: wat is waar / niet waar? Wat is echt gebeurd en wat hebben de trainers hen wijsgemaakt? De ultieme stage-specialist was Dante die als winnaar uit de bus kwam, net voor Silke C., en op derde plaatse een ex-aequo tussen meerdere zwemmers. Goed opgelet en ingeschat dus, al zal er ook een deel geluk in dit spel meegespeeld hebben. 😊

Het middageten was een topper (voor de zwemmers althans, voor mij wat minder: een soort kaas-gebak als voorgerecht, spaghetti carbonara als hoofdgerecht, en een iets te rijpe banaan en nectarine). Vandaag weer een extra lange platte rust (2u) opdat ze ’s avonds voetbal zouden kunnen / mogen kijken. Intussen liep het hier al vol rood-wit-blauwe chauvinisten. Na de platte rust stond er nog een “1 tegen allen” op het programma, waarbij o.a. alle jongens hun teennagels lieten lakken, alle meisjes 10 vlechtjes in hun haar hadden, alle trainers 15’ gemasseerd werden, alle zwemmers een koosnaampje kregen, op een WC rol alle blaadjes genummerd werden, een emmer water overgelepeld werd, en nog zo veel meer.
Daarna een combinatie van GSM-moment en koffers inpakken voor de ZCR-ers en nog een laatste avondmaal voor de ZCR-ers (slaatje, rijst met iets tussen gyros en stoofvlees en een klein ijsje), waar er eveneens verbroederd werd met de Franse uitbaters en stamgasten: een mooie mix van zwart-geel-rood en blauw-wit-rood was het resultaat.

Over de afloop van de avond moet ik jullie niet meer inlichten. Om 22u kropen alle zwemmers moe (en de meesten teleurgesteld) in hun bed.
En terwijl ik hier ook ontgoocheld zit te typen is het 100m verder groot feest op straat. Sport is emotie en vreugde en verdriet liggen soms dicht bij elkaar. Hopelijk kunnen wij dit weekend ook vieren in Izegem en de komende weekends in Charleroi… Go #TeamZCK!

Wist je dat:

  • … er een beest woont onder het putje van de douche in de kamer van Sam en mij?
  • … het vanochtend het verkeerde moment was om Noor te wekken?
  • … er een speelkamer op de 2e verdieping van ons verblijf was (inclusief biljart, kickertafel en playstation), waarvan de trainers de sleutel achter gehouden hebben? Er zijn er toch die voor de zekerheid de trap gaan zoeken zijn…
  • … Sam ook Hans genoemd wordt?
  • … Renzo een goed gesprek heeft gehad met een lantaarnpaal? Dat worden nog dikke vriendjes…

Verslag Mich

Vandaag een dag zonder veel speciaals: slapen – wekken – opnieuw wekken – zwemmen – lenigheid – spel – eten – slapen – spel – droogopwarmen – zwemmen – eten – avond – slapen – klaar!

OK. Toch even een poging om het iets uitgebreider te doen:
Aangezien de emmer water de dag ervoor niet zo in de smaak viel, vroegen de meisjes om anders gewekt te worden. Als gevolg daarvan knalde Hakuna Matata snoeihard uit onze boxen. De meisjes waren er inderdaad wakker van (op enkele super-vaste slapers na), Renzo en Jannes dachten dan weer even dat de wereld verging. Ook op het bovenverdiep hadden ze de wek-methode gehoord voordat Lise kans had om wekdienst te spelen. Na het ontbijt, volgde voor de BJK zwemmers de langste training van de stage: exact 5 km stond er op het programma. De ZCR-zwemmers zitten in hun afbouw-periode en de grote BK-ers hadden een sprint-training.

Wanneer we terug in ons verblijf waren, speelden we Kahoot. Er werden 18 baby-foto’s van alle ZCK-trainers getoond, en de zwemmers moesten in groepjes van 4 proberen te raden wie er op de foto stond. ’s Middags kregen we een croissant met kaas in gebakken, kotelet met linzen en aardappeltjes, en een kiwi met een banaan. Aangezien de vermoeidheid begint toe te slaan, hadden de zwemmers de keuze tussen 1u30 of 2u platte rust. Hier werd gretig op ingegaan. Na de platte rust hadden de zwemmers nog 30’ vrij waarop ze hun kamer eens konden opruimen. In sommige kamers was dat geen overbodige luxe aangezien de trainers amper zonder ongelukken tot het einde van de kamer geraakten. Na een stuk fruit en een droogopwarming was het weer tijd om naar L’aqu’ABB te wandelen, een traject van toch wel een dikke 100m dat voor enkelen lijkt op de dodentocht. Voor de ZCR-zwemmers was dit de laatste namiddag/avond-training van deze stage. Opnieuw gaan eten (worteltje, tomaat en rode biet als voorgerecht, bloemkool met een snede hesp, en een pudding als dessert) en dan het thuisfront even op de hoogte brengen (of is het eerder hun vlammetjes en streaks of iets dergelijks met elkaar onderhouden) via de GSM en dan weer stilaan gaan dromen over top-races op de komende kampioenschappen (al zullen sommigen eerder iets anders dromen…).

Morgen hebben de BJK- en BK-groep een rustdag en kunnen zij dus uitslapen. De ZCR-zwemmers trainen wel 1x ’s ochtends (aangezien zij donderdag een rustdag hebben). Maar wie vanavond voor zijn eigen slaap-uur ging slapen, mocht morgen toch de training skippen en uitslapen (maar dat wisten ze uiteraard niet, omdat we willen weten wie er echt te moe is). Blijkbaar zijn ze allemaal toch nog energiek genoeg, wat een goed teken is…

Morgenavond is het weer Rode Duivels tijd! Daarom zal het GSM halfuurtje ongeveer doorgaan tussen 17u20 en 17u50! Men zegge het voort…

Wist je dat:

  • … Jurgen eigenlijk Liesbeth was? (heel lang geleden dan toch…)
  • … de 3 voorbeeldige meisjes vandaag toch niet even voorbeeldig waren?

Sponsors

Gallerij

zwemmer-Feryn-e1475006846349

Facebook